Wstęp

Struktura książki odpowiada kolejnym problemom, jakie stają przed psychoterapeutą, do którego trafia pacjentka z zaburzeniami odżywiania. Pierwszym zadaniem jest zazwyczaj postawienie właściwej diagnozy psychiatrycznej, co jest warunkiem podjęcia odpowiedniej decyzji co do dalszego postępowania oraz umożliwia porozumiewanie się z innymi specjalistami. Mimo wszystkich ograniczeń obowiązującej klasyfikacji zaburzeń psychicznych, warto ją znać, gdyż określa ona precyzyjnie, co możemy uważać za anoreksję lub bulimię. W przypadkach nietypowych lub wątpliwych, uzasadnione jest bowiem niekiedy skierowanie pacjentki do innego specjalisty (internisty, onkologa, endokrynologa lub gastrologa), by potwierdzić lub wykluczyć somatyczne przyczyny mogące powodować podobne objawy.

 

Część pacjentek ma już za sobą długą historię leczenia. Fakt ten można różnie interpretować, np. że są bardziej zaburzone, że nie były dotąd wystarczająco zaangażowane we własną terapię lub, że dotychczasowe metody leczenia okazały się nieodpowiednie dla nich. Odpowiedź na pytanie, dlaczego dotychczasowe leczenie nie przyniosło rezultatu, może być niekiedy kluczowa. Psychologowi przydatna jest wówczas znajomość innych metod terapeutycznych, także wtedy, gdy sam ich nie stosuje. Z tego powodu w kolejnym rozdziale krótko omówiono podstawowe założenia i metody terapii zaburzeń odżywiania właściwe dla różnych szkół terapeutycznych.

 

Pierwsza sesja zazwyczaj poświęcona jest zawarciu kontraktu terapeutycznego. Często przebiega to gładko, niekiedy jednak pojawiają się problemy uniemożliwiające rozpoczęcie właściwej terapii. Zagadnienie to omówiono w kolejnym rozdziale.

 

Po udanym zawarciu kontraktu przechodzimy do kwestii najciekawszych, jakimi są typowe problemy emocjonalne osób z zaburzeniami odżywiania. W książce tej przyjęto bowiem założenie, że zaburzenia odżywiania są przejawem problemów emocjonalnych. Znajomość typowych problemów emocjonalnych osób z zaburzeniami odżywiania ułatwia zatem właściwą diagnozę psychologiczną określonej pacjentki.

 

Gdy wiemy już, jakie problemy emocjonalne ma dana pacjentka, w tym momencie powstaje pytanie, co może być ich rozwiązaniem? Odpowiedź na to pytanie znajduje się w następnym rozdziale, w którym omówiono czynniki leczące.

Kolejny rozdział dotyczy technik terapeutycznych, uruchamiających wybrane czynniki leczące. Wyjaśniono w nim, czemu one służą i kiedy mogą być przydatne.

W tym momencie zmierzamy już do końca leczenia. W rozdziale ósmym omówiono problemy pojawiające się niekiedy przy zakończeniu terapii.

 

Dziewiąty rozdział jest szczególnie interesujący dla badaczy, choć psycholodzy - praktycy także mogą znaleźć w nim coś dla siebie. Przedstawiono w nim aktualny stan badań nad efektywnością psychoterapii zaburzeń odżywiania. Psychologia ciągle jeszcze jest nauką stosunkowo młodą i wiele jej tez przez całe lata pozostawało lub nadal pozostaje nie dowiedzionych w sposób empiryczny. Tym bardziej więc warto zdawać sobie sprawę z tego, które z nich zostały już potwierdzone przez badania eksperymentalne, a które nadal pozostają niesprawdzonymi hipotezami.

 

W ostatnich rozdziałach przedstawiono relacje z przebiegu terapii i  odpowiedzi na często zadawane pytania. Umożliwiają one zobaczenie, jak w praktyce może wyglądać stawianie diagnozy psychologicznej i działanie czynników leczących. Rozdziały te mają najbardziej popularny charakter i mogą zainteresować także osoby bez merytorycznego przygotowania. Te osoby mogą więc zaczynać lekturę od końca. Jednakże pełne zrozumienie tego, co właściwie wydarzyło się podczas psychoterapii opisywanych pacjentek, może wymagać powrotu do wcześniejszych rozdziałów.

 

 

Wróć do książki
Zobacz spis treści
Zobacz recenzje

Powrót na stronę domową autora